Ze względu na pandemię przetrwanie wielu podmiotów, a nawet całych grup w obrębie sektora kultury, wymaga znacznych subsydiów publicznych. Jest to sytuacja wyjątkowa, wobec której większość argumentów w toczącej się od lat dyskusji na temat słuszności bądź szkodliwości takich subsydiów, należy odłożyć do poczekalni. Ci, którzy już wcześniej korzystali z grantów na kulturę dobrze wiedzą, jak bardzo teraz wydłużyła się do nich kolejka. Moją intencją nie jest kwestionowanie potrzeby wspierania kultury i sztuki ze środków publicznych. Zależy mi natomiast na pokazaniu tego, że istnieją alternatywne rozwiązania i, o ile warto korzystać ze środków publicznych, to na pewno nie warto opierać się na nich jako na głównym, lub co gorsza jedynym źródle przychodów. 

Paradoksalnie, dla wielu z nas kryzys wywołany Covid-19 był okazją do wdrożenia nowych działań. Kluczowa okazała się nasza zdolność do rezyliencji. I bardzo często to, czy mieliśmy w zasięgu gotowe do wdrożenia narzędzia lub przynajmniej wiedzę o nich. A także, po raz kolejny – społeczność, odmieniana przez wszystkie przypadki.  Społeczność, do której można było się odwołać, na której można było się oprzeć, która nierzadko upomniała się o nas w czasie tego trudnego sprawdzianu. 

Jakie strategie finansowe i fundraisingowe przyjmowały w tym czasie podmioty kultury? Czy wprowadzone przez wielu z nas działania ratunkowe okazały się na tyle skuteczne lub wartościowe, że zostaną w naszej praktyce również po pandemii? Jaki wpływ miały one na procesy rozwijania publiczności? Czy pozwalały nam nawiązywać z naszymi odbiorcami relacje na nowych poziomach? A może przyciągnęły innych odbiorców? Sieciowały nas z innymi niż do tej pory, aktorami życia społecznego w naszym lokalnym otoczeniu? Zapytałam o to 50 przedstawicieli i przedstawicielek podmiotów reprezentujących cztery różne perspektywy: organizacje pozarządowe sektora kultury, publiczne instytucje kultury i instytucje artystyczne, podmioty prywatne sektora kultury, osoby prywatnych i podmiotów nieformalnych,  prowadzących działalność w sektorze kultury. Niniejszy raport prezentuje wnioski z przeprowadzonych rozmów.